IN A BETTER WORLD (2010)
Selam! Selam!
DAHA İYİ BİR DÜNYADA
Türkçe'ye çeviren: mehmet erhan
Acıtıyor mu? Peki.
- İsim? - Kevin Abdela.
Kevin Abdela. Durumu iyi, Mary. İyileşeceksin.
İyi görünüyorsun. Dört hafta kolunda kalması gerek.
Acı dinse bile, Elinde tutması gerekiyor.
On dakikaya sığdıralım, millet, lütfen! On dakika. Teşekkürler!
- Najeeb? - Efendim?
- İki kişi daha alalım. Tek tek. - İki mi? Dört kişi alabiliriz.
Ateşini düşürecek bir şey vermesi gerek.
Günde üç defa.
Buraya geldiğinde...
Najeeb, sedye lütfen! Ameliyata hazırlanın!
Yavaşça, yavaşça. Hadi, hadi, çabucak.
Sırtımdan bağlayın. Burada yardıma ihtiyacım var.
Kurtulabilir. Nabzını kontrol et. Kurtulabilir.
Işık gerekiyor.
- Hasta uykuda mı? - Evet, doktor.
Tampon.
Tamponu al.
Pens. Nabız kaç?
Nabız 78'de sabit.
Tamam. Sıkı tut.
Pens. Şuan sabit görünüyor.
Kurtulacağını sanmıyordum. Benzer yaralanma daha önce de görmüştüm.
Yerel bir katilin işi. Büyük Adam.
Adamlarıyla bahis topluyor.
Çocuğun cinsiyeti üzerine. Sonra da görmek için hamileleri kesiyor.
"Ölüm, her bir şarkı için imparatorun eşyalarından birini vermiş.
Ve bülbül ötmeyi sürdürmüş.
Şarkısında beyaz güllerin yetiştiği...
leylakların mis gibi koktuğu huzurlu mezarlıklardan...
insanların gözyaşlarıyla sulanan yemyeşil çimenlerden söz ediyormuş.
Sonunda ölüm kendi bahçesinin özlemiyle yanar olmuş.
Soğuk beyaz bir sis bulutu gibi pencereden süzülüp, çekip gitmiş.
"Teşekkür ederim, çok teşekkür ederim." demiş imparator.
Cennet'ten küçük kuş, seni tanıdım artık!
Ben seni ülkemden sürgüne gönderdiğim halde...
...sen yardımıma koştun, üzerime çullanan o kötü hayaletleri şarkılarınla kaçırdın,...
ölümü bile kovmayı başardın! Şimdi ben seni nasıl ödüllendireyim?
"Beni çoktan ödüllendirdin!" demiş bülbül.
Sana ilk şarkı söylediğimde, gözlerinden yaş akıttım.
Şarkı söyleyen biri için, gözyaşlarından daha değerli bir mücevher olamaz!
Ama şimdi uyu sen, gücün kuvvetin yerine gelsin! Ben senin için ötmeye devam edeceğim!
Bülbül tekrar ötmeye başlamış, imparator ise tatlı bir uykuya dalmış.
Huzurlu, rahat bir uykuya!
Eskiden yatmadan önce bu şarkıyı bana söylerdi.
- Bence yaptığı çok hoştu. - Bence de.
Merhaba, Hanna. Tanıştırayım, annem. Bu da Hanna.
- Birlikte kalacakları kişi siz misiniz? - Evet.
Christian eve dönmeyi dört gözle bekliyordur, değil mi?
Öldüğüne inanmak çok zor geliyor.
Christian?
Konuşmanı çok güzel yaptığını söylemek istiyorum.
Seninle gurur duyuyorum. Annen de duyardı.
Her zaman bir şeyler söylemek zorunda değilsin, baba.
Ama konuşabiliriz, değil mi?
Mecbur değilsin bana kalırsa.
- Hazır mısın? - Geliyorum.
- Günaydın, Muhammed. - Günaydın, efendim.
Pekala, gidelim artık.
Merhaba.
Merhaba, canım.
- Hoş geldiniz. - Selam anne.
Burası çok büyük. Huzur ve sükût doludur. Seni rahatsız etmem.
Senin için İnternet bağlattım, istediğin odada kalabilirsin.
- Burası en küçük oda. - Gayet uygun.
- Hemen karar vermek zorunda değilsin. - Kendim mi seçeceğim, yoksa?
Kendin tabi ki, fakat masan ve yatağın buraya sığmaz.
Ama karar senin.
Sen seç.
Manzara harika.
Üstesinden gelirsin.
N'aber, fare oğlan?
- Lastiğin mi soldu? - Dilini mi yuttun?
- Heyecanlı mısın? - Evet.
- Seninle gelmemi ister misin? - Hayır. İstemem.
- Dikkat et. - Oldu.
- Görüşürüz. - Ayaklarımızın altında sürün, fare.
- Evine gidip biraz peynir ye. - Sen fare değil misin?
- Bir sorun mu var? - Yürüyen çeşme.
- Kahrolası İsveçli. - Evrik! Ne de çirkinsin!
Lânet olası fare!
Yerlerinize geçip sessiz olun, lütfen.
Oturun! Kimin bu?
Bu, Christian. Susun.
Christian pek çok ülkede yaşamış ve buraya Londra'dan yeni taşındı.
- Danimarka’ca biliyor mu? - Elbette biliyor, Trine.
Doğum gününü takvime işaretleyeyim.
- Doğum günün ne zaman? - 7 Temmuz.
Elias'la aynı. Çok tuhaf.
Bu çok tuhaf. Sessiz olun.
Elias'ın yanına oturabilirsin.
- Kesin şunu! - Yazık sana!
Sıralara yerleşirken Londra'dan bahsedebiliriz. Sohbet etmiş oluruz.
Şimdi lütfen tarih kitaplarını çıkarın.
Beni uğraştırmayın.
Olamaz!
- Pompamı ödünç vermemi ister misin? - Hayır sağ ol. Hallederim.
Sibopları da sökmüşler. Bunu hep yaparlar.
- Yürüyüveririm. Önemli değil. - Sen de onların bisikletlerinden alsana?
- O zaman yürümek zorunda kalır. - O zaman bugün sıra onda.
- Al. - Sağ ol.
Başkalarının lastiklerinin indirilmesine göz mü yumuyorsun? Sen de kimsin?
Ben Christian.
Christian mı? Fare oğlanla ne yapıyorsun?
- Fare oğlan mı? - Evet, fare gibi dişleri var.
İnsanların kusurlarıyla alay etmem.
Yakalaman gerekiyor.
Eve yürüyerek gideceksin, fare oğlan.
- İyi misin? - Evet.
Çok üzgünüm.
- Yardım etmemi ister misin? - Hayır, iyiyim.
- Emin misin? - Evet.
Çok üzgünüm.
Bu da aralarda sıkışmış kalmış. Kaç tane yedin?
Merhaba tatlım.
- Günün nasıldı? - İdare eder.
- Bana bakar mısın? Emin misin? - Evet.
- Emin misin? - Evet.
Yalan söylüyorsan canına okurum.
Ben de!
Gidin başımdan! Beni rahat bırakın.
Elias...
Senden iğreniyorum.
- Uyumuyor musun? - Hayır, oyunumu bitirmem gerekti.
- Gömleğindeki kan mı? - Top oynuyorduk da.
- Biri sana yumruk mu attı? - Hayır. Kazara oldu.
Mutfağa gelip bana eşlik eder misin?
- Güzel olur. - Birazdan geliyorum.
- Merhaba baba! - Merhaba aslanım.
- Seni görmek çok güzel. - Seni de. Çok özledim.
- Nasılsın? - Seyahatin nasıldı?
Uzun. Ama fena değildi.
Merhaba.
Morten sana hediye yaptı, aç olmana karşı.
- Saçını mı kestirdin? - Hayır.
Bunu senden duymak güzeldi, Elias.
Ama uygunsa ailenle yalnız konuşmak istiyoruz.
- Ne diyorsunuz? - Makul olalım.
Elias kendini çok dışlıyor. Buna çözüm bulmalıyız.
Her gün lastiklerini solduruyorlar. Arkadaşları ona fare oğlan diyormuş.
Lastiklerini soldurtan Sofus değil.
Bizzat kendi yapmamış ama küçük çetesi var.
Arkasına sığınıyor.
Sofus'a bu kadar yüklenmemeliyiz.
Diğer çocukların lastikleri de solduruluyor.
Bunun elbette farkındayız.
Elias için kolay bir durum değil...
Senin için de, Anton, çok seyahat ediyorsun.
Babasından sık sık ayrı kalması Elias için zor olmalı.
Aranızda farklı sorunlar da varsa...
- Neymiş bu sorunlar? - Ayrı yaşamanız, Marianne.
Sana şunu söyleyeyim.
Özel hayatımız seni hiç ilgilendirmez.
Bunun hiçbir şeyle ilgisi yok!
Hayır, bırak. Bunu dinlemek zorunda kalışımıza şaşmış durumdayım.
Sonunda Elias'ı başka okula nakil etmek zorunda kalacağız, çünkü Sofus...
...sadist psikopatın teki!
Daha yapıcı olmaya çalışsak, ne önerirsiniz?
Anneme çiçek almayı denesen diyorum?
Ya da çikolata.
- Çenen kapalıyken daha çirkinsin. - Defolun başımdan!
Kes sesini. Sen İsveçlisin.
- Geçmek istiyorsan ayakkabımı öpeceksin. - N'aber, beceriksiz?
Çok iğrençsin.
N'aber Elias? Dün ne oldu? Birileri sorarsa...
- Kimseye söylemem. - Ona hiçbir şey olmadı.
Çeneni kapalı tut yeter.
Konuşursan öldün demektir.
- Bana bir daha sataşma! - Tamam, sataşmam.
Ne bana ne de bir başkasına.
Gebersen de umurumda değil. Beni anladın mı?
Sakla bıçağı. Atılacaksın.
İlaçlarınızı değiştirdik. Kafanız biraz karışabilir.
Dün bir şey yediniz mi?
Silip süpürdüm. Domuz kavurması. Çok lezzetliydi.
- Kafanız karışmaya başlamıştır o zaman? - Marianne?
Elias'ın okulundan iki kez aradılar. Telefon etmen gerek.
- Cep telefonunu açmayı unutmuşsun. - Yanımda değil ki.
- Yalan söylüyorsun, Elias. Neden? - Yalan söylemiyorum.
Christian bıçağı itiraf etti.
Bisiklet pompasıyla kafasına bir kaç kez vurmuş.
Sadece birbirlerine girdiklerini gördüm. Bıçak yoktu.
Elias az önce senin elinde bıçak olduğunu söyledi.
- Bıçağım yoktu. - Peki.
Madem herkes yalan söylüyor, sen doğruyu söyle.
Bana vurdu. Sonra da ben ona vurdum.
- Bisiklet pompasıyla mı vurdun? - Mecburdum.
Benden çok büyük. Beni dövecekti.
Elias, bu çok ciddi.
Bir gözünü kaybedebilirdi.
O da insanlara sataşmasın.
Merhaba.
- Merhaba Marianne. - Elias nerede?
- Polisle konuşuyorlar. - Neler oldu?
Fena halde kavga olmuş. Anladığımız kadarıyla bıçaklı olay.
- Bu doğru olamaz. - Christian bunu yapacak bir çocuk değil.
- Bıçak bulamadılar. - Bunun Elias'la ne ilgi olabilir ki?
- Elias Sofus'a vurmuş mu? - Bilmiyoruz.
Polis sorguya çekiyor, bitince neler olduğunu anlayacağız.
Sofus'un kör olduğu doğru mu?
- Bunu sana kim söyledi? - Polis.
Hayır. Başı ağrıyacak ve muhtemelen yüzünde iz kalacak ama iyileşir.
Çok daha kötüsü de olabilirdi.
Sana vurduğunu bana neden söylemedin?
O durumda ailesiyle ve kendisiyle konuşurduk.
- Bir sürü çocuk gördü. - Bu bir gerekçe olamaz.
Karşılık vermeseydim yüreksiz biri olduğumu düşüneceklerdi.
Bıçağı var mıydı söyle. Kimseye söylemem, söz.
Bıçağı yoktu. Sorup durma.
Birine vurursan, o da sana vuracaktır. Bunun sonu yok.
Anlamıyor musun? Savaşlar böyle başlar.
En başta yeterince sert vurursan öyle olmaz. Bu işlerden zerre anlamıyorsun.
Bütün okullarda böyledir. Şimdi kimse önümden geçemiyor.
Bıçakla ilgili soru sormayacağım artık. Anladın mı?
Ama bana her şeyi anlatabileceğini bilmeni istiyorum.
Anlaştık mı?
Evet.
- Benim. - Merhaba.
- Uyuyor muydun? - Hayır.
Ne yapıyorsun?
Diskodayım.
Ne istiyorsun?
Konuşmak.
Sen olmayınca sıkılıyorum.
- Elias'la konuştun mu? - Elbette.
Seni çok özledim.
Bunu yapma.
Üzgün olduğumu söylemiştim.
Bunu tüm samimiyetimle söylüyorum.
Kendimizden çok gurur duyuyordum aslında.
Gerçekten.
Mücadele vermeden çabucak boşanan aptallar gibi olmadığımız için,...
...birbirimizi çok sevdiğimiz için gurur duyuyordum.
Ama hâlâ seviyoruz.
Ama Anton...
Her şeyi berbat ettim.
Denedim...
Çok ileri gittiğimi ve ne kadar da aptal olduğumu...
...açıklamaya çalıştım.
Hep ona kulak verdin, sen her zaman evdeydin.
Yara hâlâ kurumadı.
Beraber sahip olduğumuz her şey.
Burada olduğun zamanlar, her şey yalandan ibaretmiş.
Hepsi de kandırmacaymış.
Seni seviyorum.
Seni affetmek isterdim ama devam ettiremem.
- İşte böyle. İyi geceler. - Dur bekle. Kapatma.
Bence konunun kapandığını kabul edelim.
Hepiniz de kabahatlisiniz.
Ama kavga etmenin hiçbir şeye çare olmadığını öğrendiniz.
- Doğru. - Daha kötü sonuçlanabilirdi.
Şimdi Elias ve Sofus tokalaşacaklar.
- Özür dilerim, Elias. - Aferin.
Şimdi de Christian ve Sofus. Lütfen el sıkışın.
Özür dilerim.
Pazartesi okula geleceksiniz, küsmek yok, tamam mı?
- Faaliyet haftasını iple çekiyorsunuzdur? - Evet.
- Bütün okul heyecanlı. - Dört gözle bekliyoruz.
- Ne yapacaksın, Sofus? - Silahlı bir gruptayım.
- Misket tüfeği yapacağız. - Yapacağından eminim.
- Sen, Elias? - Christian'ın gurubundayım.
The Round Tower maketi yapacağız.
Beraber yürüyelim mi, Christian?
Hayır. Yürü Elias.
İşte geldik.
- İster misin? - Teşekkürler.
Çok kral!
- Christian? - Efendim?
Şimdi gidiyorum. Uçuşu yarın dörde ayarlamaya çalışacağım.
Seni ararım.
- İstersen yemeğe kalabilirsin. - Sağ olun ama eve gitmeliyim.
- O zaman hafta sonu. - Git artık, baba.
Görüşürüz.
- Dikkat et, Elias. - Siz de.
- Nereye gidiyor? - Londra'ya.
- Annen nerede? - Öldü.
Ailem boşanmanın eşiğindeler.
- Neden öldü? - Kanserden.
Başta iyileşeceğini sandılar ama kurtulamadı.
- Yakıldı. - Anlıyorum.
Toprağa gömmek ifret verici. Cesetler çürüyüp yeraltı sularına karışıyor.
Ölünce yakılmak istiyorum. Ya sen?
Belki de. Bu konuyu hiç düşünmedim.
- Burada ne işimiz var? - Yukarı gidiyoruz.
- Yapabilir misin? - Tabii ki.
Hadi.
- Vay be, bu çılgınlık. - Evet.
Tatillerde buraya gelirdim.
- Evin nerede? - Evim mi?
- Orada bir yerlerde. - Peki.
Aşağısı çok yüksekte.
Evet, böyle.
Tersanelerin yanındaki silodaydık.
Bunu yapamazsın.
Christian her gün orada. Oradan evlerimizi görebilirsin.
Biliyorum. Bu yüzden orada oynamayın diyorum.
Çok tehlikeli. Bir daha gitmeyeceğine söz ver.
"mmm" deme. Söz ver.
- Pompa nerede? - İşte.
- Söz mü? - Evet.
- Neye söz? - Bir daha oraya çıkmayacağıma.
Şuna hava basalım.
- Şuraya koyun çocuklar. - Dondurma alabilir miyiz?
- Olur. Nazikçe bırakın. - Salıncağa binmek istiyorum.
Yardımınız için teşekkürler.
Kayık gezintisi çok eğlenceliydi.
- Yapma! - Hadi çocuklar.
Hey! Ne yapıyorsun? Morten!
Kesin şunu. Ne yapıyorsunuz? Neden kavga ediyorsunuz?
- Neler oluyor? - Salıncağımı kaptı.
- Neden? - Boş yere yumruk attı.
- Ona neden vurdun? - Vurmadım.
- Bir salıncak yüzünden kavga edilir mi? - Ne oluyor burada?
Salıncakla sallanırken gelip rahatsız etti.
- Salıncağını çalma! - Çocuk çocukluğunu yapacaktır...
Oğluma dokunduğunu bir daha görmeyeceğim. Anladın mı?
- Ona dokunmadım. - Git şuradan be.
Siktirin gidin!
Senin neyin var böyle? Şu halime bak.
Her zaman kavga ediyorsun. Her zaman belâya karışıyorsun.
- Özür dilerim baba. - Sen bir şey yapmadın.
Acıyor mu? Hastaneye gidecek miyiz?
- Hayır, gitmeyeceğiz. - Çok özür dilerim.
- Polis çağırmanız gerekmez mi? - Evet baba. Polis çağır.
- Hayır, bunu yapmayacağım. - Size vurdu.
Hadi eve gidelim. Arabada dondurma yiyemezsiniz.
Tartışma bitmiştir.
- Burada olmamalıyız. - Nedenmiş?
- Ne yapıyorsun? - Öyle takılıyorum.
Eve gitmem lazım.
- İşte orada. - Kim?
Babana vuran geri zekâlı.
Hadi.
- İşte orada. - İnternetten adresini ararız.
- Hey! Orada ne bok yiyorsunuz? - Kaç, lânet olsun!
- Selam baba. - Selam.
Gel, koçum.
- İyi misin? - Evet.
- Burada ne arıyorsun? - Sana bunu vermek istedim.
Sana vuranın nerede çalıştığını biliyorum.
- Nasıl öğrendin? - Öğrendim işte. Orada çalışıyor.
Nasıl öğrendin?
Christian'le gördük. Arabasında yazıyordu.
- Gene o siloya mı çıktınız? - Hayır. Hayır.
Christian gitmiş olabilir. Her gün oraya çıkıyor.
- Ama sen çıkmadın? - Çıkmadım.
- Emin misin? - Evet.
Bununla ilgili bir şey yapmayacak mısın?
- Ne gibi? - Gidip patakla onu.
- Ciddi misin? - Evet.
- Korkuyor musun? - Mesele bu değil.
İnsanlarla kavga edemezsin. Bunun kimseye faydası yok.
O zaman dünyamız ne hale gelirdi?
Aptalın teki o. Onu dövsem, bu beni ondan daha aptal yapar.
Hapse düşerim, baban olmaz. Kazanan o olur.
Bu kadar pısırık olmasan annemin hoşuna giderdi.
Anneme eve gideceğime söz verdim, gitsem iyi olur.
Şimdi pısırık kim?
Sen.
- Bay! - Annene selam söyle.
Kimse yok mu?
- Buyurun. - Merhaba. Lars diye birini arıyorum.
- Bir daha söyleyin? - Lars diye biri çalışıyor mu?
- Lars? - Lars?
Lars! İsveçli çağırıyor.
- Merhaba. - Merhaba.
Hatırladın mı?
Ben Anton. Oyun bahçesinde tanışmıştık.
Bana tokat atmıştın. Hatırladın mı?
Evet, hatırladım.
- Ne istiyorsun? - Bana neden vurdun?
- Çocuklarımdan uzak dur. - Salıncak kavgasını ayırmıştım.
Tebrik ederim. Ne yapacağını söyleyeyim.
Benden ve oğlumdan uzak dur.
Ortada mesele olmaz. Tamam mı? Anladın mı?
Neden vurduğunu söylememi ister misin?
Hayır, kapa çeneni. Ayrıca İsveç'e defol git.
- Burada kimse seni anlamıyor zaten. - Gücün yettiği için mi vurdun?
- Öyle. - Çeneni tutsan diyorum, Lars.
Tekrar vurmamı mı istiyorsun?
Kral sensin dedirtmekten hoşlanan aptalın tekisin.
- Ama değilsin. - Kes şunu, Lars.
- Önemli değil çocuklar. - Ne istiyorsun?
Ne mi istiyorum? Senden korkmadığımı çocuklara göstermek istiyorum.
- Canımı yakamazsın. - Benden korkmadığını mı?
Canını yakamaz mıyım? Esas bunu yapabilirim.
Bence artık gitme vaktin. Çocuklarını alıp evine git.
- Bana vurduğunda çocukları korkuttun. - Ne güzel işte.
Çok üzüldüler, sonra çalıştığın yeri öğrendiler. Bu yüzden buradayız.
Nerede çalıştığımı öğrenmeleri çok zekice.
İyi iş.
Aptalın tekisin, çocuklarla gelmeme rağmen özür dileyeceğin yerde...
...kavgaya devam ediyorsun.
- Nasıl? Daha ister misin? - Hadi eve gidelim.
Daha ister misin?
İsveç'e dön, ibne herif.
Canım yanmadı. İyiyim.
Gidelim. Bizimle görüştüğünüz için teşekkürler.
Canımı yakmadı. Korkulacak bir şey yok.
Yapabildiği tek şey bu. İnsanlığını kaybetmiş.
Geri zekâlının teki. Anladınız mı?
Neyi anladık mı?
Geri zekâlı oluşunu, zamanımıza değmeyeceğini.
- Koca bir geri zekâlı. - Aynen öyle.
İnsanlıktan çıktığını düşündüğünü sanmıyorum.
- Sanmıyor olabilir, ama öyle biri. - Emin değilim.
- Gidelim artık. İşimiz bitti. - Koca pezevenk geri zekâlı.
- Arabaya binin. - Tam bir şerefsiz gibi davrandı.
- Koca pezevenk geri zekâlı. - Yeter artık.
- Koca pezevenk geri zekâlı! - Kemerini tak. Tamam, sus artık.
- Morten'in denemesine izin verelim mi? - Evet!
Bekleyin bir dakika. İşte.
Hadi, Morten.
Mükemmel!
Hayır, aynı anda bırakacaksınız.
Şuna bakın.
- Ateş düştü mü? - Evet, düştü.
Mükemmel.
İşte orada.
Herkes ondan korkuyor ama kimse bir şey yapmıyor.
Çit olarak kullanabileceğimiz bir şey bulayım.
Bir dakika buraya gelsene.
Dedemin aldığı bir şey olmalı.
Burada bırakmamalıyız. Evi tamamen havaya uçurabilir.
- Alt tarafı havai fişekler. - İçinde ne kadar barut olduğunu biliyor musun?
Bir kaç kilo.
- Devasa bir bomba çıkar. - Gerçekten mi?
Evet. Sana internette gösteririm.
Babana vurdu durdu.
Baban korkmuyor olabilir ama durmadan tokadı yedi.
Karşılık versek dersini öğrenebilir.
- Ne kadar ses çıkaracak? - Çok.
- Birileri duymaz mı? - Buradan duyulmaz.
Bombayı tut.
Fitili yakmak ister misin?
Kaçmak zorunda kalacaksın.
- Sen yap. - Emin misin?
- Hızlı koş, tamam mı? - Olur.
Siktir, çok süperdi!
Büyüklerden birini kullandığımızı düşünsene!
Arabası parçalara ayrılır.
- Kimin arabası? - Lars pezevenginin.
- Arabasını uçurmak mı istiyorsun? - Neden olmasın.
Öğrenirler. Bir araba çok para eder.
- Baban memnun olacak. - Bundan emin değilim.
Önemi yok. Kimse öğrenemeyecek. Var mısın, yok musun?
Emin değilim...
Yoksan, bıçağımı geri istiyorum.
- Yavaşça, yavaşça. - Sedye! Sedye!
Kaldırın.
Taşımaya devam edin. Nabız attı.
Devam edin! Kaldırın, kaldırın.
Hastayı hazırlayın. Serum takın.
Antibiyotikler.
- Teşekkür ederim. Hasta uyutuldu mu? - Evet.
Bir bakayım.
Tampon. Teşekkür ederim.
Tampon. Tut şunu lütfen.
Yaşadığını söyle.
Elimizden geleni yaptık. Bekleyip görmek zorundayız.
- Teşekkürler, doktor. - Ona ne olduğunu sor.
Arabalarla gelmişler. Karısı hızlı koşamamış çünkü hamileymiş.
Büyük Adam ölen iki kızın da karınlarını kesip açmış.
Yarın anlayacağız.
- Ne var orada? - Önemli bir şey değil.
Önemli bir şey değilse görebilirim demektir.
Anne, bunu yapamazsın!
Elias, bu bir bıçak. Polise de bana da yalan mı söyledin?
- Delirdin mi sen!? - Hayır.
- Neler karıştırıyorsun? - Hiçbir şey.
Hiçbir şey mi?
Christian...
Christian.
Aklından ne geçiyordu?
Birini bıçaklamak mı? Hayatını mahvetmek mi istiyorsun?
Bana bak. Bak bana, Christian.
Bana bak!
Christian... seni seviyorum. Ama bu benim için de kolay değil.
Birbirimizle konuşmamız gerekiyor.
Onunla yattın mı?
Elias'ın annesiyle yattın mı?
- Neden böyle bir şey söylüyorsun? - İstiyorsun, belli oluyor.
Böyle davranarak bir yere varamazsın.
- Konuşmamız gerektiğini söyledin. - Kes şunu artık!
Saçma sapan konuşmalardan ve düşüncelerden vazgeç.
- Saçma değil! - Saçma!
- Bana bu yüzden mi kızgınsın? - Yalancının tekisin!
Annem yalan söylediğini biliyordu. Herkes biliyor.
Bak ne diyeceğim, Christian.
Annen ne hale geldiğini görseydi çok mutsuz olurdu.
Niye böyle ağır sözler sarf ediyorsun?
- Sana ne yaptım ben? - Kiminle vuruştuğun umurumda değil.
Bana neyin doğru, neyin yanlış olduğunu söyleme.
Bu yanlış. Ve yasa dışı. Okula bir daha bıçak götürme.
Anlatabildim mi? Asla!
Onun ölmesini istedin.
- Hayır, istemedim. - Evet, istedin!
Onun için en iyisinin bu olduğunu söyleyemezsin.
Ölmek de pes etmek de istemedi. Pes edenlere katlanamam.
- Tamam mı? - Christian...
- Selam, Sofus. - Görüşürüz. İyi günler.
Söylemedim. Annem bıçağı bulunca deliye döndü.
- İnanmıyor musun? - Git başımdan.
Artık bana mesaj da atma.
Kolunun içi tamamen acıyormuş.
Tahmin ediyorum. Ona hap vereceğim, acı hafifleyecektir.
Yavaş, yavaş. Sakin olun.
Doktor musun?
Evet, doktorum.
Bacağımı iyileştirebilir misin?
Durmasını istiyorum.
- Kesmeni istemiyorum. - Deneyebilirim.
Kampta silah bulunduramazsınız.
- Buna ben karar veririm! - Hayır.
Ben karar veririm.
Silahlar ve arabalar kampın dışında duracaklar.
Büyük Adam bu işte. Hamile kadınları kesen kişi.
Caninin teki.
Arabalar gitmek zorunda. Silahlar ve arabalar kamptan uzakta kalmalılar.
Aksi halde seni tedavi edemem, bacağını kaybedebilirsin.
Hemşire...
Hemşire?
Büyük Adam'a yardım etmeyin. O bir şeytan.
- Büyük Adam'a neden yardım ediyorsunuz? - Çünkü mecburum.
- Bütün çocuklarımı öldürdü. - Çok üzüldüm.
- O bir şeytan. -Gitmek zorundayım.
Tuhaf birisin.
Galiba sıtma. Ona sıtma tedavisi uyguluyorum.
İki üç gün içerisinde iyileşir.
Her seferinde iki adam duracağına seninle anlaşmıştık.
Yavaş ol, doktor. Bana ne getirdiklerine bak.
Şimdi giderler.
Hâlâ kötü durumda. Niye bu kadar uzadı?
Kötü enfeksiyon kapmış. Uzun sürer. Tamam mı?
Gücümü toplamak zorundayım.
Şuradaki Ömer'i görüyor musun? Yerimi almak istiyor.
- Arkadaşım mısın? - Hayır, değilim.
Ama yardım etmek için elimden geleni yapıyorum.
Burada herkes öldürdü.
Erkekler, kadınlar, çocuklar.
Seni öldürmedikçe sorun yok, arkadaş olabiliriz.
Çok güçlü bir dost olabilirim.
Bana cevap ver!
Kese.
- Kese. - Anton.
Anton!
- Öldü - Kese.
O öldü.
- Anton. - Kese.
- Nabzını ölç. - Lütfen, Anton, dur.
- Yaşayabilir. - Bak bana. O öldü.
O öldü.
Bana yardım et lütfen.
Küçük kuku, büyük bıçak.
- Ne dedin sen? - Küçük kuku, büyük bıçak.
Onunla işin bitti mi? Belki Ömer ona sahip olabilir.
Ömer hareket etmeyen şeylerden hoşlanır.
Gidin artık. Dışarı.
Dışarı, dışarı! Gidin! Gidin! Derhal gidin!
Ayağa kalkabiliyorsan yürüyebilirsin. Gidin! Gidin!
Artık iyileştin. Def olun! Gidin!
Git! İyileştin! Kampı terk et!
Doktor, silahsızım. Her yerde düşmanım var.
Benim mesuliyetim değil. Git. Artık iyileştin.
- Elias. Selam, aslanım. - Selam baba.
Seni görmek güzel, oğlum.
Geçen gün birbirimizi çağıracağımızı konuşmuş muyduk?
Seninle konuşmak istemiştim.
Bugün kafamı kaşıyamadım. Bugün konuşup konuşmayacağımızı...
...planladığımızı hatırlayamadım.
Christian'e ne oldu biliyor musun?
Dedesi uzun zaman önce ölmüş, ona ambarda havai fişek bırakmış.
Kimse bulamamış.
Baba, duyabiliyor musun? Çok önemli bir şey söylemeliyim:
Christian bomba yaptı ve bir araba patlatacak.
Alo?
Baba?
Buradayım.
Acaba... Çok stresli bir gün geçirdim.
Yarın aynı saatte konuşsak olur mu?
İyi misin? Normalden daha tuhaf görünüyorsun.
İyiyim.
Yarın konuşabilir miyiz?
Kapatmalıyım.
Tamam baba.
Seni seviyorum. Öpücükler.
Hadi.
Varım. O bombayı yapmak istiyorum.
Pezevengin arabasını havaya uçuralım.
Katılıyorum. Bunu hak ediyor.
Hadi, ders var.
Diğer arabalar ne olacak?
Yanındakiler de etkilenecek. Pencereleri kırılacak.
- Ya insanlar olursa? - Kimse olmayacak.
- Nereden biliyorsun? - Sabah erkenden yapacağız.
Pazar günü yaparız, herkes uyurken, kimse de yaralanmaz.
- Pazar futbol maçım var. - Sabahın yedisinde değildir.
- Bu kadar pısırık olma. - Değilim.
Sözünden dönemezsin. Hadi yapalım şunu.
Olur.
Fitili tut.
Oyun bitti mi?
Ölseydim, burada kalır mıydın?
Seninle tartışmak istemiyorum. Bana öyle bakma. Ölmeyeceksin.
- Ölebilirdim. - Hayır, ölemezdin.
Londra'ya mı dönerdin yoksa ninemle mi kalırdın?
Öyle harap olurdum ki yaşamak bile istemezdim.
Ben burada olmasam bile bir yerlerde yaşamak zorunda kalırdın.
Neden sorularımı cevaplamıyorsun?
Ne söylememi istiyorsun?
Ölseydim evsiz kalacağın gibi falan. Bana neden hep yalan söylüyorsun?
Bu delilik. Sana asla yalan söylemedim.
- Yüzüme bak. Sana yalan söylemedim. - Annemin iyileşeceğini söylemiştin!
- Acı çekmediğini söylemiştin! - Ben de senin kadar üzgünüm.
Hiç sanmıyorum. Ölmesini istedin.
Biliyorum. İtiraf et! Ölmesini istedin!
Onun ölmesini istedim. Son çare olarak.
Çünkü o istedi.
Artık kaldıramıyordum. O da kaldıramıyordu.
Acılar içinde kıvranıyordu, kanser beynini için için yiyordu.
Benden kaç defa yardım etmemi istedi. Bunu yapmam için.
Yapamadım çünkü bunun seni ne kadar üzeceğini biliyordum.
Eğer bu pes etmekse, ben pes ettim.
Pes ettim.
Ama bu onun ölmesini istediğim anlamına gelmez.
Christian.
Bundan emin misin?
Evet.
- Daha büyük yapmışsın. - Hadi.
Tamam.
Patlamadan önce bir dakikamız var. Bisikletlere sakince yürüyeceğiz.
Arkana bakmak yok.
- Hayır! - Ne oldu?
- Elias! - Durun!
Geri dönün! Geri! Bomba var!
Olamaz!
- Hayır! - Elias!
Ambulans çağırın!
Elias? Elias!
- Neyimiz var? - Elias, 12 yaşında.
- Bir araba patlatmış. - Durumu nasıl?
Nefes alışı sabit ama nabız istikrarsız.
Tamam. Biri annesiyle ilgilenebilir mi?
Karnından geniş yara açığı var.
- Başka yara var mı? - Burada bekle.
Karnını dikeceğiz ve tamamen muayene edeceğiz.
Beni dinle. Yaptığın şey çok kötü.
Bu işte başkaları da varsa, o da başka bir mesele.
Olmadığından emin olmalıyım.
- Tek başıma yaptım. - Elias'la mı?
Benim fikrimdi. O sadece yanımda bulundu.
Kararları ben verdim.
Demek çevrimiçi kimseyle konuşmadın? Birilerinden fikir almadın?
Hayır. Sadece bahsettiğim sitelerden.
Meslektaşlarımdan biri soruların aynısını tekrar soracak.
Sizin oğlunuz nasıl? Durumu ne?
Annemlerde. Bilmiyor.
Burada kalmanı isterim.
-Burada kal yeter. - Tabi.
Christian buralarda. Elias'ı görmek istiyor.
İçeri alabilir miyim?
- Elias nasıl? - Neden polislerle değilsin?
Yanlarındaydım. Babam çıkardı.
- Baban nerede? - Elias'ı bizzat görmek istiyorum.
Burada olmamalısın. Beni duydun mu?
Öldürdün onu, sapık!
- Öldürdün onu. - Öldürdüm mü?
Uzak dur, tamam mı? Uzak dur.
Onu öldürdün çünkü sen kendini başkalarının hayatını kontrol...
...edebileceğini zanneden sütü bozuğun tekisin.
Def ol!
Bu kadar yeter. Dur!
Benimle gel.
Marianne, tomografi sonuçları elimize ulaştı.
Beyinde iç kanama yok. Alt karında çok az serbest sıvı var.
Büyük ihtimal ameliyattan kaynaklı. Başka yara belirtisi yok.
Teşekkür ederim.
Benden bu kadar. Yardımınız için teşekkürler.
- Onlara ne olacak? - Bir şey söyleyemem.
- Onu götürürler mi? - Hayır.
Hafifletici koşullar var.
Ciddi maddi hasar vakası sayılabilir.
Sigorta devreye girecektir.
Oğlunuzun o insanları kurtardığını unutmayın.
- Umarım kısa zamanda iyileşir. - Teşekkürler.
Elias? Elias?
Güzel.
Şimdi şunu çıkaracağım.
Bak burada kim var.
Merhaba.
- Üzgünüm. - Tatlım...
- Christian'a kızmayın. - Bununla sonra ilgileniriz.
- Daha sonra. - Benim hatam.
Yapmayı ben istedim.
Christian'ı buna ben ikna ettim.
Bunu daha sonra konuşalım. Sen dinlen.
- Böyle bir şeyi nasıl yapabildi? - Bilmiyorum.
İyileşecek.
- Düzelecek. - Evet.
Seni eve bırakıp yazlığa geçeceğim.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Eva bana benden nefret ettiğini söyledi.
Sence benden nefret ediyor mu?
Son zamanlarında çok katılaşmıştı.
O... Çok katılaşmıştı.
Acı artmıştı.
Durumu nasıl düzeltirim bilmiyorum.
O benim küçük oğlum, anlıyor musun?
- Efendim? - Marianne'le mi görüşüyorum?
- Evet. - Merhaba, Marianne. Claus ben.
Christian'ın babası. Bu saatte aradığım için üzgünüm...
...ama Christian'ı bulamıyorum. Sizin evde mi?
Hayır, burada yok.
Arayan kimdi?
Christian'ın babası. Christian kayıpmış.
Arayan benim.
Atölyeyi kontrol ettim ama orada yok.
Christian! Christian.
Ben Elias'ın babasıyım, Christian.
Balkondan uzaklaş.
Balkondan uzaklaş, Christian.
Elias iyileşecek.
İyi olacak.
Elias iyileşmeyecek olsa buraya gelir miydim?
Yanında olurdum. Değil mi?
İyi olacak.
Bana inanmalısın.
Yani onu öldürmedim mi?
Hayır.
Öldüğünü sanmıştım.
Yaşıyor.
Ve iyileşecek.
Onu hayal edemedim.
- Çocuklar daha mı genç görünür bilmiyorum. - Öldüklerinde mi?
Büyükler çocuk gibi görünürler, öldüklerinde.
Biliyorum, annem öyleydi. Küçük bir kız gibiydi.
Hiç büyümemiş gibi.
Hiç annem değilmiş gibi.
Onu çok özlüyorum.
Bazen ölümle aranda perde varmış gibi hissedersin.
Ama sevdiğin ya da yakının olan birini...
...kaybettiğinde o perde kaybolur ve bir an için...
...ölümü net bir şekilde..
...görebilirsin.
Sonra perde geri gelir...
...ve yaşamaya devam edersin.
Sonra da her şey tekrar yoluna girer.
Öyle mi dersin?
Christian?
Elias'ın annesi aşağıda ve seninle konuşmak istiyor.
Kes şunu. Kes şunu dedim.
Hiç komik değil. Keş sunu!
- Morten, artık yapma. - Bu kadar yeter.
Yavaş ol.
- Keş sunu. - Morten çok can sıkıcı.
- Morten, hadi. Nasılsın? - Şuna bakın. Bir şey yapamıyor.
Keş sunu!
Onları yalnız bırakıp kafeteryaya gidelim.
- Ben kola isterim! - Küçüğünden içebilirsin.
- Büyüğünden. - Buraya gelince içmemiş miydin?
Bir daha isterim.
- Canın yanmıyor mu? - Bana bu hapları veriyorlar.
Polise olanları anlattım.
Ben de.
Çok ilginç. Günlerdir uyuyorum ama hâlâ yorgunum.
- Üzgün olduğumu bilmeni isterim. - Buna gerek yok.
Evet, var.
- Aptal gibi davrandım. - Sorun değil.
Okula dönmene sabırsızlanıyorum.
Aynen ben de.
Türkçe çeviri: mehmet erhan
DAHA İYİ BİR DÜNYADA